ਗ਼ਜ਼ਲ

ਕੀ ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਆ ਗਈ ।
ਦਿਲ ਤੇ ਉਦਾਸੀ ਛਾ ਗਈ ।

ਇੱਕ ਵਸਲ ਦੀ ਘੜੀ ਬਦਲੇ,
ਉਮਰਾਂ ਜੁਦਾਈ ਖਾ ਗਈ ।

ਤੂੰ ਕੀ ਬੇਗਾਨਾ ਆਖਿਆ,
ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਤਿਲਮਿਲਾ ਗਈ ।

ਧੰਨਵਾਦ ਹੈ ਉਸਦਾ ਬੜਾ,
ਪੀੜਾ ਜੋ ਝੋਲੀ ਪਾ ਗਈ ।

ਖ਼ਤ ਵੀ ਲਿਖਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸਨੂੰ,
ਦੱਸ ਕੇ ਨਾ ਪਤਾ ਗਈ।

"ਛਿੰਦਿਆ" ਦਿਲ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ,
ਉਞ ਦੂਰੀਆਂ ਜੋ ਪਾ ਗਈ ।

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਦਿਲ ਨੂੰ ਹੌਕੇ ਭਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ।
ਵਾਂਗ ਪਤਾਸੇ ਖਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ।

ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਇਸ ਨਾਲ ਬੇਦਰਦਾਂ,
ਕੋਈ ਮਰਦੈ ਤਾਂ ਮਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ।

ਨਾ ਦੇ ਝੂਠੇ ਦਿਲਾਸੇ ਦਿਲ ਨੂੰ,
ਪੀੜਾਂ ਨੂੰ ਬਸ ਜ਼ਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ।

ਹਰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਦੀ ਹੁੰਦੀ,
ਇਸ ਰਾਜ਼ ਤੇ ਪਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ।

ਛੱਡ "ਛਿੰਦਿਆ" ਤੂੰ ਕੀ ਲੈਣਾ,
ਜੱਗ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ।