ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲੋ ਜਿਹੜਾ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ।
ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਵੇਖ ਪਾਸਾ ਵੱਟ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ।

ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਬੀਬਾ ਪੁੱਤ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਸਿਆਣਾ ਸੀ ।
ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਪੈਰ,ਨਾ ਪਾਉਂਦਾ ਮਰਜਾਣਾ ਸੀ ।

ਹੁਣ ਯਾਰ ਉਹਨੂੰ ਭੁੱਲੇ, ਜਿਹੜੇ ਸੀ ਅਣਮੁੱਲੇ ,
ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਮੁਟਿਆਰ ਉੱਤੇ ਨੈਣ ਉਹਦੇ ਡੁੱਲੇ ।

ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਉਹਨੇ ਨਸ਼ਾ ਕੈਸਾ ਚਾੜ ਦਿੱਤਾ,
ਕਿੰਨਾ ਸੀ ਸ਼ਰੀਫ ਯਾਰੋ ਹੁਣ ਤੱਕ "ਛਿੰਦਾ",
ਬਸ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਵਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ ।

ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਉਹਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣ ਜੇ ।
ਜਿਹਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਵੀ ਫਕੀਰ ਬਣ ਜੇ ।
ਲਿਖੀ ਜਾਵੇ ਉਹ ਮੇਰਿਆਂ ਨਸੀਬਾਂ ਵਿੱਚ,
ਰੱਬਾ ਮੇਰੀ ਐਸੀ ਤਕਦੀਰ ਬਣ ਜੇ ।
ਹਰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਕਰੂ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ"ਛਿੰਦਾ" ਤੇਰਾ,
ਰੱਬਾ! ਜੇ ਕਿਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੀਰ ਬਣ ਜੇ ।

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਮੁਟਿਆਰ ਚੰਨ ਦੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ।
ਉਹ ਹੁਸਨਾਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਚੰਨ ਦੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ।

ਡੁਲ-ਡੁਲ ਪੈਂਦੀ ਸਾਦਗੀ ਭੋਲੇ ਚੇਹਰੇ 'ਚੋ,
ਉਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਚੰਨ ਦੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ।

ਉਹਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਰੁੱਤ ਬਹਾਰਾਂ ਦੀ,
ਉਹ ਖਿੜੀ ਹੋਈ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਚੰਨ ਦੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ।

ਰਾਤੀਂ ਖਾਬਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਮੈਨੂੰ,
ਉਹ ਖਾਬਾਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਚੰਨ ਦੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ।

ਮਰ ਮਿਟਦੇ ਨੇ ਖਵਰੇ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਦਿਲ ਉਸ ਤੋਂ,
ਜਦ ਨਿਕਲੇ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਖਿਲਾਰ ਚੰਨ ਦੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ।

ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਉਹਦਾ ਨਖਰਾ ਹੈ ।
ਨੈਣਾਂ ਤਿੱਖੀ ਤਲਵਾਰ ਚੰਨ ਦੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ।

ਉਹ ਬਣ ਕੇ ਤਬੀਬ ਭਲਾ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਕਿ ਨਹੀਂ,
ਜਿਸ ਦੇ ਹੋ ਗਏ ਬਿਮਾਰ ਚੰਨ ਦੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ।

ਉਹਦੇ ਬਾਝੋਂ ਜੀਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਲੱਗਦੈ "ਛਿੰਦਿਆ",
ਜਿਸ ਲਾਇਆ ਇਸ਼ਕ ਬੁਖਾਰ ਚੰਨ ਦੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ।

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਕੀ ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਆ ਗਈ ।
ਦਿਲ ਤੇ ਉਦਾਸੀ ਛਾ ਗਈ ।

ਇੱਕ ਵਸਲ ਦੀ ਘੜੀ ਬਦਲੇ,
ਉਮਰਾਂ ਜੁਦਾਈ ਖਾ ਗਈ ।

ਤੂੰ ਕੀ ਬੇਗਾਨਾ ਆਖਿਆ,
ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਤਿਲਮਿਲਾ ਗਈ ।

ਧੰਨਵਾਦ ਹੈ ਉਸਦਾ ਬੜਾ,
ਪੀੜਾ ਜੋ ਝੋਲੀ ਪਾ ਗਈ ।

ਖ਼ਤ ਵੀ ਲਿਖਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸਨੂੰ,
ਦੱਸ ਕੇ ਨਾ ਪਤਾ ਗਈ।

"ਛਿੰਦਿਆ" ਦਿਲ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ,
ਉਞ ਦੂਰੀਆਂ ਜੋ ਪਾ ਗਈ ।

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਦਿਲ ਨੂੰ ਹੌਕੇ ਭਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ।
ਵਾਂਗ ਪਤਾਸੇ ਖਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ।

ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਇਸ ਨਾਲ ਬੇਦਰਦਾਂ,
ਕੋਈ ਮਰਦੈ ਤਾਂ ਮਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ।

ਨਾ ਦੇ ਝੂਠੇ ਦਿਲਾਸੇ ਦਿਲ ਨੂੰ,
ਪੀੜਾਂ ਨੂੰ ਬਸ ਜ਼ਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ।

ਹਰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਦੀ ਹੁੰਦੀ,
ਇਸ ਰਾਜ਼ ਤੇ ਪਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ।

ਛੱਡ "ਛਿੰਦਿਆ" ਤੂੰ ਕੀ ਲੈਣਾ,
ਜੱਗ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ।

ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਤਨਹਾਈ ਜਦ ਵੀ ਇਕੱਠਿਆਂ ਬਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ।
ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਹੀ ਅਸੀਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ।

ਮਰ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ ਦਿਲ ਚੋਂ ਲੱਗਦੈ ਯਾਦ ਤੇਰੀ,
ਉਞ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਭੁੱਲਣ ਦੀ ਅਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ।

ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਸੂਰਤ ਤੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਆਨ ਖਲੋ ਜਾਵੇ,
ਭੁੱਲ-ਭੁਲੇਖੇ ਜਦ ਵੀ ਤੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਰਾਹੇ ਪੈਂਦੇ ਹਾਂ ।

ਜਦ ਵੀ "ਛਿੰਦੇ" ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਸਤਾਵੇ ਸੱਜਣਾ ਵੇ,
ਕੱਢ ਕੇ ਤੇਰੇ ਖਤ ਪੁਰਾਣੇ ਨਵੇਂ ਸਮਝ ਪੜ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਰਾਤ ਭਰ ਜਗਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ।
ਨੀਂਦ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾ ਆਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ।

ਆਦੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਪੀਣ ਦਾ ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਮੈਂ,
ਤੇਰੀ ਸਹੁੰ ਦੇ ਕੇ ਕੋਈ ਪਿਆਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ।

ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਉਸ ਪਾਰ ਆਉਣ ਦੀ,
ਜੇ ਕੱਚਾ ਪਾਰ ਹੀ ਨਾ ਲੰਘਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ।

ਜ਼ਮਾਨਾ ਖ਼ਫਾ ਹੈ ਮੇਰੀ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਦਤ ਤੋਂ,
ਝੂਠ ਮੈਥੋ ਵੀ ਬੋਲਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ।

ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੀਤੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਬੜੀ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ,
ਸਮਝ ਦਿਲ ਨੂੰ ਹੀ ਨਾ ਆਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ।

ਚੂਰੀਆਂ ਕੁੱਟੀਆਂ ਉਸ ਲਈ ਪਰ ਉਹ ਖਾਂਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ,
ਮਾਸ ਦਿਲ ਦਾ ਹੀ ਖਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ।

ਦੇ ਗਿਆ ਜੋ ਗੁੱਸੇ,ਗਿਲੇ,ਤਨਹਾਈਆਂ ਤੇ ਸ਼ਿਕਵੇ ਮੈਨੂੰ,
ਦਿਲ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ।

ਪੁੱਛਦੇ ਨੇ ਲੋਕ ਕਿਉਂ ਲਿਖਦਾ ਏ " ਛਿੰਦਿਆ ",
ਯਾਦ ਉਸ ਦੀ ਜੇ ਲਿਖਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ।