ਤੋੜੀ ਨਾ ਮੇਰੀ ਆਸਥਾ ।
ਪਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਉਸਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਸਤਾ ।
ਪਰ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਾ ਸੁਣੀ ਤੇ,
ਦੇ ਗਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਾਦਸਾ।
ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ ਨੇ ਹਿੱਸੇ ਮੇਰੇ,
ਹਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਰਿਹਾ ਨਾ ਰਾਬਤਾ ।
ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਖਬਰ ਨਹੀਂ,
ਰਸਤਾ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਲਾ ਪਤਾ ।
ਕੋਈ ਗਮਖਾਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੇਰਾ,
ਕਿਸਨੂੰ ਸੁਣਾਵਾਂ ਗਾ ਇਹ ਦਾਸਤਾਂ ।
ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ ਇਹ ਤਾਂ ਬੱਸ ,
ਕਰਾਂ ਗਿਲਾ ਉਸ ਨਾਲ ਵੀ ਕਾਸਦਾ ।
ਚੁੱਪ ਹਾਂ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਬੁੱਤ ਵਾਂਗ,
ਪੱਥਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਜਾਪਦਾ ।
" ਸੁਰਿੰਦਰ " ਇਹ ਤਾਂ ਨਸੀਬ ਸੀ,
ਜਾਂ ਫਲ ਸੀ ਕਿਸੇ ਸਰਾਪ ਦਾ ।
wah sir ji kya baat hai..........tusi aah blog bna k bhut sohna kam kita...plz meri ik help karo menu pc bare thodi knowladge ghat hai tusi jidan menu eh punjabi type karan bare menu daso ji...........
ReplyDelete